{"content":"Bugün içimde iki kişi vardı.\nBiri dünyayı fethetmek isteyen.\nDiğeri battaniyenin altına saklanmak isteyen.\n\nSabah kahvemi içerkenher şey mümkünhissi vardı içimde.\nÖğlene doğru bir mesaj, bir cümle, bir bakış… ve zihnim savaş alanına döndü.\nİnsan bazen dışarıdaki olaylarla değil, kendi içindeki yankılarla yoruluyor.\n\nBugün şunu fark ettim:\nGüçlü görünmek ile güçlü olmak aynı şey değil.\nSusmak her zaman olgunluk değil.\nVe herkesin yarası, görünmeyen bir yerinde kanıyor.\n\nAynaya baktım.\nGözlerimde yorgunluk vardı ama pes etmişlik yoktu.\nBelki de insanı ayakta tutan şey umut değil — inat.\n\nBir cümle takıldı aklıma:\n\"Hayat beni eğmeye çalıştıkça, kök salmayı öğreniyorum.\"\n\nBu gece karar aldım:\nKimsenin karanlığına savaş açmayacağım.\nAma kendi ışığımı da kısmayacağım.\n\nEğer yarın her şey değişirse…\nEn azından bugün kendimle dürüsttüm.\n yine anladım","type":"entry"}